Generatie van 34 maal oud-oud-grootouders, Pepijn van aquitanië, Hildegarde, de derde vrouw van Karel de Grote en haar vader Gerard van Vintzgouw
Pepijn van Aquitanië I (Koos' Vorbetovergrootvader) werd geboren in 797 als kind van Lodewijk en Irmingard van Haspengouw11392, zoals getoond in stamboom 1472. Hij is gestorven in 838, ongeveer 41 jaar oud.
Noot: Pepijn I (797 – 13 november of volgens andere bronnen 13 december 838), was koning van Aquitanië van 817 tot 838. Hij moet niet worden verward met Pepijn van Italië (773-810), een oudere broer van zijn vader. Pepijn was de tweede zoon van Lodewijk de Vrome uit diens huwelijk met Ermengarde van Haspengouw. In augustus 814 kreeg hij van zijn vader het rijksdeel Aquitanië toegewezen, dat hij als een politiek enigszins zelfstandig gebied wist te bewaren. Dit kwam vooral tot uitdrukking bij de kroning van zijn zoon Pepijn II. In 822 huwde hij Ringart (Hringard) of Ingeltrude, dochter van graaf Teudbert van Madrie, bij wie hij twee zonen had : Pepijn II, die hem in Aquitanië opvolgde, en Karel (waarschijnlijk 825/830-4 juni 863), die op 8 maart 856 aartsbisschop van Mainz werd. Pepijn legde de woorden van zijn raadsman Berengar van Toulouse naast zich neer en stond in 830 samen met zijn oudste broer Lothar en met de steun van Bernhard van Septimanië tegen zijn vader Lodewijk de Vrome op. Deze versloeg hem in 832 bij Limoges en verbande hem naar Trier. Pepijn wist evenwel te ontsnappen en sloot zich aan bij een nieuwe opstand van zijn beide broers; deze keer moest Lodewijk in 833 op het Lügenfelt in de Elzas het onderspit delven, waarna zijn drie zonen hem afzetten. Het machtsstreven van de oudste broer Lothar bracht Pepijn ertoe om van kamp te veranderen; samen met zijn jongere broer Lodewijk de Duitser bracht hij zijn vader op 1 maart 834 weer op de troon. Nauwelijks vijf jaar later overleed hij, men begroef hem in de Heilige Kruiskerk van Poitiers, de hoofdstad van zijn koninkrijk Aquitanië.
LIEDERIK VAN VLAANDEREN V (Koos' Vorbetovergrootvader) werd geboren rond 765 als kind van Lyderik van Vlaanderen IV en Hermingarde DE ROUSSILLON, zoals getoond in stamboom 1528. Hij is gestorven in 837, ongeveer 72 jaar oud.
Liederik was volgens de middeleeuwse woudmeesterslegende de stamvader van de graven van Vlaanderen. Hij zou de eerste forestier van het graafschap Vlaanderen zijn geweest, opgericht door Karel de Grote om normandische invasies tegen te gaan. Hij zou ook wel Liederik van Harelbeke, Liederik de Buc of Liederik van Vlaanderen worden genoemd. Hij zou een directe voorouder in mannelijke lijn van Boudewijn I van Vlaanderen zijn geweest. In de 11e eeuw werd hij gepresenteerd als degene die Vlaanderen in bezit nam, om in de volgende eeuw de status van forestier (woudmeester) van de Vlaanderengouw en graaf van Harelbeke te krijgen. Hij wordt niet in contemporaine documenten vermeld en is bijna zeker een legendarisch figuur. De wisselende functies die kronieken aan hem toeschrijven (regeerperiode 792-836), heeft hij in elk geval nooit vervuld.
De oudste bron waarin Liederik voorkomt is de Genealogia comitum Flandrensium, vermoedelijk teruggaand tot circa 1067. Deze genealogie werd overgenomen door Lambert van Sint-Omaars in zijn Liber floridus. Hij vermeldde 'Lidricus Harlebeccensis' als een graaf die in 792 onder Karel de Grote een leeg en onbebouwd Vlaanderen in bezit had genomen. Hij zou zijn opgevolgd door zijn zoon Ingelram en zijn kleinzoon Odoaker. In de loop der eeuwen werd Liederiks "biografie" met steeds meer details opgetuigd. Hij was volgens deze overlevering gehuwd met Rithilde, de zuster van de Frankische koning Dagobert, koning van 711-715. Liederik zou geboren zijn in een heerlijkheid in de buurt van Laon en tijdens de Saksenoorlogen geestdriftig gestreden hebben in het leger van Karel de Grote en er een bloedige zege behaald tegen de krijgers van Wittekind van Saksen. Als beloning kreeg hij van zijn vorst het bestuur toegewezen over Kortrijk en de Mepsegouw. Karel de Grote hechtte bovendien aan dit bestuur het bezit van het grote woudgebied dat weldra het Harelbeekse leengewest zou worden. Hij vertrouwde aan het beleid van zijn leenman een schare krijgsgevangen Saksen toe, om ze in te burgeren in hun nieuwe vaderland langs de boordenvan de Leie. Deze verwikkelingen legden de basis voor het toekomstige graafschap Vlaanderen. Liederik werd begraven in Harelbeke, waar zich nu de sacristieruimte van de Sint-Salvatorkerk bevindt. Hij werd opgevolgd door zijn zoon Ingelram. De koning bevool hem, boven alle dingen, zijn land in alle rechtvaardigheid te besturen, en over eenieder, 't zij rijk of arm, edel of onedel recht vonnis te strijken. Peter Benoit wijdde in zijn Vlaamsche Brieven (1885) talrijke pagina's aan de legende van de forestiers. Over forestier Liederick schreef hij lyrisch.Hoewel Liederik eerst als de eerste woudgraaf van Vlaanderen bekendstond, werd de lijst van forestiers later met vier nog vroegere personen uitgebreid. Daarin kwam nog een Liederik voor die ten tijde van Chlotarius II geleefd zou hebben en de eerste forestier zou zijn geweest. Op deze Liederik werd de legende van Liederik en Phinaert gebaseerd
HILDEGARDE van Vintzgouw (Koos' Vorbetovergrootmoeder) werd geboren op 4 mei 758 als kind van Gerard van Vintzgouw en Imma, zoals getoond in stamboom 1512. Zij is gestorven op 30 april 783, 24 jaar oud, in Thionville. Zij werd begraven in Abdij van St Arnulph, Metz.
Hildegard (4 mei 758 — Thionville, 30 april 783) was een dochter van de belangrijke Frankische edelman Gerold van Vintzgouw en Emma. In 771 werd zij de derde vrouw van Karel de Grote. Ze is begraven in de abdij van St Arnulf te Metz. Karel wilde haar zo graag tot zijn nieuwe echtgenote, dat hij zijn toenmalige echtgenote zonder geldige aanleiding verstootte en daarmee ook zijn bondgenootschap met de Longobarden om zeep hielp, maar het politieke belang van Hildegard als lid van een prominente Schwabische familie was misschien groter. Ook was Hildegard volgens heersende opvattingen te jong om te trouwen (ze was dertien) en zeker te jong om direct al kinderen te krijgen (ze kregen hun eerste kind toen ze veertien was). Hun huwelijk werd dan ook algemeen als ongeldig beschouwd, totdat de paus als wederdienst voor de politieke hulp van Karel in 774 (dus na drie jaar) het huwelijk alsnog erkende. Hildegard volgde Karel op de meeste van zijn tochten en kreeg ook een aantal kinderen in Italië, Saksen en Aquitanië. Na twaalf jaar huwelijk en negen zwangerschappen stierf Hildegard in het kraambed. Kort voor haar dood heeft ze nog een schenking gedaan aan de abdij van St Arnulf in Metz. Ook Karel schenkt deze abdij een hof op de dag na haar overlijden en Hildegard werd daar begraven. Zij richtte vele kloosters en kerken op. Zo stichtte zij onder meer de abdij van Kempten. Hildegard is zalig verklaard. Haar feestdag is op 30 april. Zij is de beschermheilige van de zieken. De kinderen van Hildegard en Karel waren:
Karel de Jongere (772-811), koning van Neustrië
Adelais(773-774), geboren tijdens het beleg van Pavia, maar overleden op de terugreis. Begraven in de abdij van St Arnulf te Metz
Pepijn (773-810), koning van Italië (heerste van 781 tot 810)
Rotrudis (775-839), verloofd met keizer Constantijn VI van Byzantium maar de verloving werd verbroken. Minnares van graaf Rorico van MaineBertrada (775-825), minnares van Angilbert, abt van Sint-Riquier. Door Lodewijk de Vrome van zijn hof verbannen toen hij keizer werd
Lodewijk de Vrome (778-841), koning van Aquitanië, keizer (heerste van 814 tot 840)
Lotharius (778-779), tweelingbroer van Lodewijk
Gisela (781 - rond 800), gedoopt in Milaan
Hildegard (783 - 783), 40 dagen oud geworden en begraven in de abdij van St Arnulf te Metz. Hildegard overleed aan de complicaties na haar geboorte. Hildegarde huwde haar indirecte relatie, Karel der Karolingen.
De vader van Hildegarde:
GRAAF GERARD VAN VINTZGOUW (Koos' Vorbetovergrootvader) werd geboren in 740. Hij is gestorven (In oorlog) in 799, ongeveer 59 jaar oud.
Gerold van Vintzgouw (740 - 799) was een Frankische edelman die een belangrijke rol speelde in het bestuur in Zuid-Duitsland. Zijn ouders zijn onbekend. Gerold was getrouwd met Imma, dochter van Hnabi en Hereswind. Gerold en Imma waren schoonouders van Karel de Grote en grootouders van Lodewijk de Vrome. Gerold is afkomstig uit Rijnland en had daar en in de Elzas grote bezittingen, Imma had vermoedelijk grote bezittingen in de Bertoldsbaar. Hij was een van de Frankische edelen die in Allemannië op hoge posities werden benoemd en werd graaf van de Kraichgau en de Anglachgau. Later werd hij ook graaf van de Vintzgouw. Hij wordt samen met Imma vermeld in 779 bij een schenking aan het Nazariusklooster en in 784 bij een schenking aan de abdij van Lorsch. In 788 werd hij prefect van Beieren na het afzetten van Tassilo III van Beieren en leverde een belangrijke bijdrage aan de integratie van Beieren in het Frankische rijk. Werd markgraaf van de Avaarse Mark nadat die in 791 door Karel de Grote was ingesteld. Hij stierf in 799 tijdens een veldtocht tegen de Avaren. Gerold en Imma kregen de volgende kinderen:
Erik van Friuli: (ovl. 799). Legeraanvoerder van Pepijn van Italië tegen de Avaren en de Kroaten. Vanaf 791 verslaat hij in een aantal veldtochten de Avaren en vergaart grote buit. Hij werd in 799 gedood door verraad van de inwoners van de stad Trsat in Kroatië.
Hadrianus van Orléans: (ca. 760 - 821), graaf van de Wormsgouw en Orléans, paltsgraaf. Getrouwd met Waldrada van Hornbach. Ouders van Odo van Orléans. Doet in 793 een schenking voor het zielenheil van Erbio.
Gerold, volgens Foundation for Medieval Genealogy is hij de Gerold in Beieren en de Avaarse Mark, in plaats van zijn vader.
Udalrich
Hildegard (ca. 758 - 30 april 783), vrouw van Karel de Grote
Erbio (ovl. voor 793).
Reacties
Een reactie posten