Generatie van 39 maal oud-oud-grootouders, info over koning Aethelberth van Kent I, koning Chlotarius van Neustrië der Franken II en koningin Sichildis van de Ardennen

Naast deze koningen in deze aflevering ook twee voorouders die heilig zijn verklaard, Bertha van Kent en Arnulf van Metz.

KONING AETHELBERHT OF KENT I (Koos' Vorstamvader) werd geboren rond 550, in Kent, engeland, als kind van Eormenric of Kent, zoals getoond in stamboom 1599. Hij is gestorven op 24 februari 616, ongeveer 65 jaar oud, in Kent, engeland.

Æthelberht of Ethelbert of Edelbert (ca. 550 - 24 februari 616?) was koning van Kent. Hij was de zoon van Eormenric, en werd opgevolgd door zijn zoon Eadbald. Hij was de eerste Angelsaksische koning die christen werd, en de eerste waarover we meer dan een triviale hoeveelheid betrouwbare informatie hebben. Hij geldt als de derde bretwalda (de Angelsaksische koning die als leider van alle Angelsaksen wordt beschouwd), een positie die hij vermoedelijk verwierf kort na de afzetting van Ceawlin (ca. 592). Volgens de geschiedschrijver Beda Venerabilis strekte zijn opperheerschappij zich uit tot aan de Humber. Dit was overigens slechts een tijdelijke situatie - al voor Æthelberhts dood lijkt Raedwald van East Anglia de leidende positie overgenomen te hebben. Hij was getrouwd met een Frankische prinses, Bertha, dochter van de Frankische koning Charibert I en diens eerste vrouw Ingoberga. Het huwelijk was onderworpen aan de voorwaarde dat Bertha haar christelijke geloof vrij mocht belijden. Ze nam ook haar eigen bisschop mee naar Kent maar het is de bisschop niet gelukt om Æthelberht te bekeren. Mogelijk wilde hij zich bewust niet door een Frankische bisschop laten bekeren om zo zijn onafhankelijkheid van de Franken te demonstreren. Mogelijk op uitnodiging van Æthelberht zelf, zond paus Gregorius I de Grote in 596 een delegatie onder Augustinus van Canterbury, de prior van Gregorius' familieklooster naar Kent als missionarissen. Latere bronnen leggen er de nadruk op dat deze met angst en beven naar het vreemde en barbaarse land vertrok. Engeland had in die dagen geen goede naam, er was veel oorlog en men verkocht de overwonnenen als slaven aan het vasteland. In 597 kwam Augustinus aan in Kent met de bedoeling daar het christendom te prediken. Æthelberht gaf hem daartoe toestemming, en werd korte tijd later zelf bekeerd, waarna een massabekering van de inwoners van Kent volgde. Van vernietiging van heiligdommen was echter geen sprake, die werden met wat wijwater van hun heidendom gereinigd. Augustinus werd de eerste aartsbisschop van Canterbury.

Chronologie

c. 590 koning van Kent, als opvolger van zijn vader. Aangevallen door Wessex.

Wordt langzamerhand de machtigste Angelsaksische koning ten zuiden van de Humber (vooral in Essex en East Anglia) en wordt als de derde bretwalda beschouwd. De inkomsten uit handel met Gallië (Kent exporteert slaven, glaswerk en juwelen, en importeert luxe goederen) vormen een belangrijke basis voor zijn macht.

Kiest Canterbury als zijn hoofdstad. Staat de zendeling Augustinus toe om zich daar te vestigen, geeft hem grond (voor de Sint-Petrus-en-Paulus-abdij, later Sint-Augustinusabdij) en laat zich door hem bekeren, als eerste van de Angelsaksische koningen. Vestigt de bisdommen Canterbury, Rochester en Londen. In navolging van hun koning bekeert zijn volk zich massaal tot het christendom.

601 Ontvangt een brief van de paus die hem welkom heet in de geloofsgemeenschap.

ongeveer 603 legt hij de traditionele wetten vast, in het Angelsaksisch. Belangrijkst onderdeel, net als in ander Germaans gewoonterecht, is een uitgebreid stelsel van compensaties, om eigenrichting en vetes te voorkomen.

604 schenkt land aan de kerk van Rochester (de oudste Angelsaksische oorkonde).

Sticht St Pauls in Londen, in Essex waar zijn neef Saebert regeert en onder Æthelberhts invloed tot het christendom is overgegaan.

Æthelberhts sterfjaar wordt in sommige bronnen als 618 gegeven, maar door Beda als 616. Welke datum juist is, is niet meer te achterhalen, maar een hypothese is dat Beda zijn sterfjaar vooruitrekende vanuit de missie van Augustinus, en daarbij abusievelijk de datum (596) van het zenden van de missie in plaats van dat van de aankomst in Canterbury (597) als begindatum nam. Ook de begindatum van Æthelberhts regering is onduidelijk. Beda stelde dat Æthelberht 56 jaar geregeerd had; moderne historici vinden dit echter onwaarschijnlijk lang. Meer aannemelijk is dat Beda (of zijn bron) bedoelde dat Æthelberht 56 jaar lang zijn aardse leven geleefd had. In dat geval zou hij dus rond 560 of 562 geboren zijn. Koning werd hij wellicht rond 585-590, bretwalda rond 593-596.

Æthelberhts feestdag was oorspronkelijk op 24 februari, maar werd verplaatst naar 25 februari.

BERTHA OF KENT (Koos' Vorstammoeder) werd geboren in 539, in Neustria, als kind van Charibert of the Francs en Ingoberga of Burgundy, zoals getoond in stamboom 1600. Zij is gestorven in 612, ongeveer 73 jaar oud, in Canterbury.

De heilige Bertha (rond 539 - overleden in 612) was de rooms-katholieke echtgenote van de Kentse koning Æthelberht van Kent.

Toen zij de heidense koning Æthelberht van Kent huwde, kreeg zij het recht om het christelijk geloof te blijven belijden. Hiertoe bracht zij Liudhard, haar eigen hofkapelaan mee naar Kent. Wanneer dit huwelijk precies plaatsvond is niet bekend, maar het moet zo tussen 555-560 geweest zijn..

Zij herstelde in Canterbury een christelijke kerk, die dateerde uit de Romeinse periode, die 150 jaar eerder was geëindigd. Zij wijdde deze kerk aan Sint-Maarten. In haar laatste jaren was zij een grote steun voor Augustinus van Canterbury, de leider van de Gregoriaanse missie, bij de kerstening van Kent en omliggende gebieden. Bertha werd in 597 gedoopt. De Kentse hoofdstad Canterbury werd de moederkerk van Engeland.

Bertha huwde 2 maal. Zij huwde met Aethelberht of Kent en Ausbert 0f Moselle.

CHLOTARIUS VAN NEUSTRIË DER FRANKEN II (Koos' Vorstamvader) werd geboren rond 584, in Parijs, als kind van Chilperik der Franken I en Fredegonde, zoals getoond in stamboom 1601. Hij is gestorven op 18 oktober 629, ongeveer 45 jaar oud.

Chlotarius huwde drie maal. Hij huwde met Bertrude van Neustrië11709 (zijn indirecte relatie), Adaltrudis en sichildis van de Ardennen.

Hij werd geboren in het voorjaar van 584 en was drie maanden oud toen zijn vader werd vermoord. Hierdoor was hij bijna zijn gehele leven een Frankische koning, gedurende zijn minderjarigheid met zijn moeder als regentes. Zijn heerschappij werd vrijwel meteen bedreigd door de koning van Austrasië, Childebert II. Fredegonde vluchtte met Chlotarius en de koninklijke schat naar Parijs en was daar veilig onder de bescherming van Chlotarius’ oom Gunthram (koning van Bourgondië). In 587 sloten de andere koningen een verdrag waarbij een groot deel van het koninkrijk van Chlotarius’ vader werd verdeeld en voor hem slechts een restant overbleef. Toen Gunthram in 592 overleed, werd Chlotarius’ positie onzeker. In 593 was er een Austrasische inval maar die werd afgeslagen, Chlotarius (9 jaar oud) was toen bij zijn leger aanwezig. In 596 plunderde Chlotarius zelf de streken rondom Parijs. In het jaar 600 werd hij verslagen door de zonen van Childebert II: Theuderik II (koning van Bourgondië) en Theudebert II (koning van Austrasië) in een veldslag bij de rivier de Orvanne bij Dormelles. Hij moest nu ook het gebied ten zuiden van de Seine, afstaan.In 605 valt hij Bourgondië aan maar zonder succes. In 608 neemt hij deel aan een bondgenootschap tegen Theuderik II met de Visigoten, de Longobarden en Austrasië, maar dat blijft zonder resultaten. In 611 wijzigt hij zijn politiek en sluit hij een bondgenootschap met Theuderik II tegen Theudebert II. Daardoor krijgt hij in 612 zijn oorspronkelijke koninkrijk weer geheel in bezit. Theudebert II is dan overleden en Theuderik II maakt zich op voor een gevecht om de macht met Chlotarius, maar overlijdt tijdens de voorbereidingen van zijn veldtocht.Plotseling is er een geheel nieuwe situatie ontstaan. De oude koningin Brunhilde van Austrasië probeert de macht in Austrasië en Bourgondië te consolideren voor haar minderjarige achterkleinzoon Sigebert II. De aristocratie voelt zich hierdoor bedreigd en de Austrasische edelen Pepijn van Landen (generatie 37 voorouder) en Arnulf van Metz (generatie 37 voorouder) en de Bourgondische hofmeier Warchenar, sluiten een overeenkomst met Chlotarius: zij zullen hem helpen om koning te worden van het gehele Frankische rijk en hij zal hun positie en autonomie waarborgen. Bij de rivier de Aisne weten ze de troepen van Sigebert en Brunhilde te verslaan. Chlotarius geeft opdracht voor de moord op Brunhilde en haar achterkleinzoons. De jongens worden onthoofd en Brunhilde zou drie dagen zijn gemarteld en daarna zijn vastgebonden aan een wild paard en zijn voortgesleept tot ze was overleden.Na de overwinning onderhandelde Chlotarius in Andernach met de Austrasische adel over de nieuwe staatsinrichting. Als resultaat daarvan vaardigde hij 18 oktober 614 te Parijs, het Edictum Chlotharii uit. Hierbij werd een systeem gecreëerd met autonome deelkoninkrijken waar het hoogste gezag bij de hofmeier lag. Ook de verdere positie van de adel werd versterkt door de bepaling dat functies moesten worden vervuld door adel uit  de betreffende regio, waardoor de grote families de gelegenheid kregen om een sterke lokale machtsbasis op te bouwen. Joden werden uitgesloten van overheidsdienst.In 617 maakte hij de functie van hofmeier tot een positie voor het leven. Ook kocht hij in dat jaar de Austrasische schatting aan de Longobarden af. In 623 gaf hij in de persoon van zijn minderjarige zoon Dagobert I, Austrasië een eigen deelkoninkrijk, die onder voogdij van Arnulf van Metz werd geplaatst. Al snel liepen de spanningen tussen Dagobert en Chlotarius op maar door bemiddeling van Arnulf van Metz werd er in 625 een verdrag gesloten waarin hun verhouding werd geregeld. Chlotarius bevorderde het werk van Ierse zendelingen. Van Chlotarius zijn drie huwelijken bekend:Hij was 1e gehuwd met Adaltrudis (ca. 585 – 604), begraven St Pierre te Rouen.

Kind: Emma, gehuwd met Eadbald van Kent.

Zoon:º Earconbert >618 – 664 Koningvan Kent vanaf 640 tot aan zijn overlijden (Volgt Koningen van Kent nr. 7)Hij was 2e gehuwd met Bertrude (ca. 590 – 618), afkomstig uit Bourgondië

Kind: Dagobert I.

Hij was 3e maal gehuwd met Sichildis van de Ardennen.

Geboren omstreeks 585, overleden in 629. Dochter van Brunulphe II van de Ardennen en Clothilde van Keulen.

Kinderen: Charibert II

Oda Theodard von Oeren ± 600 – 673.

KONINGIN SICHILDIS VAN DE ARDENNEN (Koos' Vorstammoeder) werd geboren in 585 als kind van runulf van Ardennengouw II en Clothilde van Keulen, zoals getoond in stamboom 1603. Zij is gestorven op 28 september 629, ongeveer 44 jaar oud.

Noot: Sichildis, ook Sichilde, Sichilda of Sigihild (ca. 590 - Clichy, 28 september 629) was een koningin der Franken ten tijde van de heerschappij van de Merovingen. 

Leven

De afkomst van Sichildis gaf sinds de hoge middeleeuwen aanleiding tot speculaties – zo gingen geleerden als Jacques de Guyse ervan uit, dat zij uit het geslacht van de Salisch Frankische Ardennengraven met Chlodio als stamvader afkomstig was, deze aanname is echter door het moderne bronnenonderzoek weerlegd. Sichildis werd rond 590 geboren en had met Gomatrude en Brodulf nog minstens een zus en een broer. Op 15-jarige leeftijd maakte de Frankische koning Chlotharius II haar tot een van zijn concubines – mogelijk ging het om een in de Merovingische tijd gebruikelijke Friedelehe. Ten laatste rond 614 baarde ze Chlotharius II een zoon, Charibert II, en werd na de dood van Chlotharius' tweede gemalin, Bertetrude, in 618 door deze tot zijn echtgenote en koningin der Franken verheven. Sichildis oefende in de daaropvolgende jaren een niet geringe invloed op de koninklijke politiek uit; zo ziet het historisch onderzoek in haar de drijvende kracht achter Chlotharius zijn bevel aan zijn oudste zoon en latere opvolger, Dagobert I, om de zus van zijn stiefmoeder, Gomatrude, tot vrouw te nemen. In 626 werd Sichildis door Chlotharius II van echtbreuk met een jonge edele uit de pagus Étampes, Boso, beschuldigd. Het is niet meer te achterhalen of ze daadwerkelijk een dergelijke daad heeft begaan of het slachtoffer van een smeercampagne van haar politieke tegenstanders werd – uiteindelijk liet Chlotharius II de moord op Boso door een van zijn vertrouwelingen, de dux van Neustrobourgondië, Arnebert, uitvoeren. Sichildis zelf overleed op 28 september 629, naar alle waarschijnlijkheid in de koninklijke palts in Clichy en vond haar laatste rustplaats in de abdij van Saint-Vincent-Sainte-Croix; of zij een natuurlijke dood stierf of op bevel van haar koninklijke gade werd vermoord, blijft op basis van het beperkte aantal bronnen onduidelijk. 

Moeder van Charibert II? De twee voornaamste bronnen voor de geschiedenis van het Frankische Rijk in de 7e eeuw vermelden tegenstrijdige gegevens over wie de moeder van Charibert II, onderkoning van Aquitanië, was. Zo geven de zogenaamde kronieken van Fredegar aan dat Charibert uit het tweede huwelijk van Chlotharius II met Bertetrude afkomstig was, terwijl de auteurs van de Gesta Dagoberti, het levensverhaal van Dagobert I in het Liber Historiae Francorum, juist uitdrukkelijk Sichildis als Chariberts moeder vermelden. Op basis van het feit dat Dagobert I onmiddellijk na de dood van zijn vader zijn echtgenote Gomatrude, de zus van zijn stiefmoeder Sichildis, verstootte en ook haar broer, Brodulf, liet vermoorden, omdat deze hevig de aanspraken van Charibert II op de Frankische troon verdedigde, gaat men er in het historisch onderzoek haast van uit dat Charibert daadwerkelijk een lijflijke zoon van Sichildis was.

Chlotarius van Neustrië der Franken II11688 huwde sichildis van de Ardennen. Zij kregen een zoon:

Theodard van Oeren11656 in 620

Deze familie wordt getoond als stamboom 1589.

Hieronder informatie over twee voorvaderen die voorkomen in het verhaal hierboven.

BISSCHOP ARNULF VAN METZ (Koos' Voroudovergrootvader) werd geboren in 582 als kind van Arnoldus 0f Moselle, zoals getoond in stamboom 1578. Van 614 tot 629, in de leeftijd van ongeveer 32 jaar, werd hij bisschop van Metz. Hij is gestorven op 18 juli 641, ongeveer 59 jaar oud.

Arnulf van Metz (Lay-Saint-Christophe (bij Nancy), ca. 582 - bij Remiremont, 16 augustus 640) was een Frankische edelman en later bisschop van Metz. Hij was een van de belangrijkste Frankische politici van zijn en tijd en is na zijn dood heilig verklaard. Hij was eerst begraven in Remiremont maar is in 717 herbegraven in Metz in een abdij die daarna naar hem werd genoemd.

HERTOG PEPIJN VAN LANDEN I (Koos' Voroudovergrootvader) werd geboren in 580, in Landen, Belgié. Hij is gestorven op 21 februari 639, ongeveer 58 jaar oud, in Landen, België.

Pepijn de Oude of de Landen, geb. ca. 575, gest. 640, hofmeier van Austrasië, hij werd voor het eerst genoemd in de kroniek van Frédégaire als één van de edelen die Clotaire II in 613 overhalen zich meester van Brunhilde te maken, Clotaire vertrouwde hem de opvoeding van Dagobert toe, in 624 werd hij benoemd tot hofmeier. Hij ondersteunde effectief Dagobert toen Clotaire weigerde zijn zoon alle macht in Austrasië te geven maar die macht lag in de praktijk al bij Dagobert, optredende voor Dagobert deed Pepijn een belangrijke daad door Agilolfinger Chrodoald wegens belastingschuld arresteren, Chrodoald wist echter te vluchten en vroeg Clotaire ten behoeve van hem te inteveniéren, Dagobert beloofde Chrodoald te sparen maar die werd bij diens terugkeer direct geexecuteerd, Pepijn viel echter enige tijd na St. Arnulf in ongenade en werd in de raadgevende vergadering vervangen door Cunibert, bisschop van Keulen, in 632 werd de administratie van Austrasië toevertrouwd aan hertog Adalgisel en genoemde Cunibert.

Ontheven van beide belangrijke functies bleef Pepijn echter aan het hof en hoewel hij in deze periode nauwelijks invloed had bleef hij wel de titel hofmeier dragen en hernam de macht behorende bij die positie na de dood van Dagobert onder diens zoon Sigebert III, opvolger van zijn vader in Austrasië.