generatie van 31 maal oud-oud-grootouders, graaf herluin van Montreuil, koning karel III de eenvoudige, koningin Eadgifu van Frankrijk, graaf Gerulf van West Frisia, Cunigonde van Schwaben en Herbert van Vermandois
In deze overzichten komen we steeds dichter, en wel met vier takken, bij de familie Canteleu en zien we ook de verbinding met de vikingen.
GRAAF HERLUIN VAN MONTREUIL II (Koos' Vorvader) werd geboren in 890 als kind van Helgaudus van Montreuil II en Maud DE LAON, zoals getoond in stamboom 1418. Hij is gestorven (gesneuveld tijdens veldslag) op 13 juli 945, ongeveer 55 jaar oud, in Bayeux, Calvados, Normandie, France.
Herluinus van Montreuil (overleden op 13 juli 945) was van 926 tot aan zijn dood graaf van Montreuil. Herluinus was de oudste zoon van graaf Helgaudus van Montreuil en diens onbekend gebleven echtgenote. In 926 volgde hij zijn vader op als graaf van Montreuil, dat later de basis zou vormen van het graafschap Ponthieu. In 929 werd hij in Montreuil belegerd door graaf Herbert II van Vermandois en hertog Hugo de Grote van Neustrië, maar Herluinus kon met succes standhouden tegen hen. In 939 werd Herluinus echter door graaf Arnulf I van Vlaanderen en koning Æthelstan van Engeland uit Montreuil verdreven. Hij vluchtte naar de Normandische hertog Willem Langzwaard, met wiens hulp hij Montreuil snel kon terugveroveren. In 942 lokte Arnulf I Willem naar Picquigny, onder het voorwendsel vredesonderhandelingen te voeren, maar daar net aangekomen werd Willem in opdracht van de graaf van Vlaanderen vermoord. Omdat Hugo de Grote aanspraak kon maken op het gehele graafschap Ponthieu, ging Herluinus nauw aanleunen bij koning Lodewijk IV van Frankrijk, van wie hij in 943 eveneens de burcht van Amiens kreeg. Hetzelfde jaar viel Arnulf I opnieuw Montreuil aan, dat echter succesvol verdedigd werd door Herluinus' zoon Rogier. Kort daarop verzoende de graaf van Vlaanderen zich met hem, nadat de Franse koning was opgetreden als bemiddelaar. De volgende jaren bleef hij loyaal aan de koning en streed aan diens zijde meermaals tegen de Vikingen. In juli 945 sneuvelde hij tijdens een veldslag tegen de Deense koning Harald Blauwtand, terwijl koning Lodewijk IV door de Vikingen gevangengenomen werd. Zijn zoon Rogier volgde hem op als graaf van Montreuil.
Het zijn natuurlijk zoals gewoonlijk weer verre familie leden en onze voorouders die tegen elkaar vochten.
KONING KAREL III (Koos' Vorvader) werd geboren op 17 september 879, in Péronne, Frankrijk, als kind van Lodewijk II en Adelheid van Parijs, zoals getoond in stamboom 1405. Karel werd „de Eenvoudige” genoemd. Hij is gestorven (in gevangenschap) op 7 oktober 929, 50 jaar oud, in Peronne, Frankrijk. Hij werd begraven in kathedraal van st denis.
Karel III, bijgenaamd de Eenvoudige of in Latijn Carolus Simplex (17 september 879 - Péronne, 7 oktober 929), uit het Karolingische Huis, was koning van West-Francië van 898 tot 922 en koning van Lotharingen van 911 tot 923. Hij heeft zijn bijnaam gekregen omdat hij altijd gewoon simpel en duidelijk was in communicatie, niet omdat hij dom zou zijn. Karel werd geboren als een postume zoon van Lodewijk II de Stamelaar en diens tweede echtgenote Adelheid van Parijs. Door zijn jonge leeftijd, de twijfels over de geldigheid van het huwelijk van zijn ouders (wegens mogelijke bloedverwantschap) en doordat politieke tegenstanders geruchten verspreidden dat Lodewijk helemaal zijn vader niet was, werd hij in eerste instantie gepasseerd voor het koningschap. Eerst koos men in 882 voor Karel III van Oost-Francië en in 888 werd er een koning gekozen die geen Karolinger was: Odo, graaf van Parijs. Karel verbleef in zijn jongste jaren veilig aan het hof van de machtige hertog Ranulf II van Poitiers. Op 28 januari 893 werd de dertienjarige Karel, met steun van Arnulf van Karinthië, door bisschop Fulco van Reims, Herbert I van Vermandois en Pepijn van Senlis, in Reims tot tegenkoning uitgeroepen. Maar toen Arnulf korte tijd later de kant van Odo koos, werd Karels positie onhoudbaar. In 895 moest Karel naar Bourgondië vluchten. Door bemiddeling van Zwentibold van Lotharingen werd er echter een overeenkomst bemiddeld: Karel erkende Odo als koning, en Odo wees Karel aan als zijn opvolger. In 896 hield Karel nog een bespreking met de koningen Lambert van Italië en Rudolf I van Bourgondië te Remiremont. Na de dood van Odo op 1 januari 898 werd Karel, zoals overeengekomen, koning van West-Francië. Hij had echter weinig macht, de hertogen en de belangrijke graven waren stuk voor stuk praktisch onafhankelijk en machtiger dan hun koning. De aanvallen van Vikingen waren een steeds terugkerend probleem in West-Francië. Maar toen de Vikingen in 911 de stad Chartres belegerden werden ze verslagen door Ebalus van Aquitanië, Richard I van Bourgondië en Robert van Parijs. Karel sloot daarop het akkoord van Saint-Clair-sur-Epte met de Vikingleider Rollo. De locatie van Saint-Clair-sur-Epte was gekozen omdat het in Neustrië halverwege Parijs en de kust lag. Als onderdeel van het verdrag werd aan Rollo het gebied dat later het hertogdom Normandië zou vormen, in leen gegeven. In ruil zou hij de toegang tot de Seine verdedigen tegen aanvallen door andere Vikingen. In 911 werd Karel ook in Lotharingen tot koning uitgeroepen omdat de Lotharingse edelen, na het overlijden van de Duitse koning Lodewijk IV het Kind, de keuze van de nieuwe Duitse koning (hertog Koenraad I van Frankenland), niet wilden steunen. Daarna noemt Karel zichzelf "rex Francorum" (koning van de Franken), en sprak daarmee de pretentie uit dat hij koning van het gehele oude Frankische Rijk zou moeten zijn. In 912 leverde Karel drie veldslagen tegen Koenraad, die Lotharingen niet wilde opgeven, en veroverde de Elzas. In het jaar 915 overleden Reinier I van Henegouwen en bisschop Radbod van Trier. Na het wegvallen van deze twee machtige edelen dacht Karel de autonomie van Lotharingen te kunnen inperken, maar wegens de weerstand van de Lotharingse adel kon hij zijn plannen niet doorvoeren. Als gevolg daarvan ging Karel steeds meer vertrouwen op zijn Lotharingse adviseur Haganon, mogelijk een neef van hem. Maar in West-Francië leidde de steeds grotere invloed van Haganon tot weerstand. In 919 vielen de Hongaren Karels koninkrijk binnen maar zijn vazallen negeerden zijn oproep om een gezamenlijk leger te vormen. In 920 werd Karels positie zo benauwd dat hij zijn toevlucht moest zoeken bij de bisschop van Reims. Giselbert II van Maasgouw verklaarde Lotharingen onafhankelijk van Karel maar uiteindelijk wist Karel de macht over Lotharingen te behouden wat blijkt uit het feit dat hij nog in 920 in staat was om een nieuwe bisschop van Luik te benoemen. Datzelfde jaar probeerde Karel nog te profiteren van het overlijden van koning Koenraad door een veldtocht naar het Oost-Frankische Rijk op te zetten. Hij kwam echter niet verder dan Worms. Op 11 november 921 moest Karel in Bonn een verdrag sluiten met Hendrik de Vogelaar waarbij de bestaande grenzen werden bevestigd en de koningen elkaar als gelijkwaardig erkenden - hoewel Hendrik geen Karolinger was. In 922 schonk Karel de abdij van Chelles aan Haganon. Dit klooster was traditioneel aan de hoge adel en de koningen verbonden, en daarom was deze schenking onverteerbaar voor de West-Frankische adel. Er brak een opstand uit en Robert van Parijs (broer van Odo) werd gekozen tot tegenkoning. Na enkele korte gevechten rond Reims en Laon moest Karel naar Lotharingen vluchten. Daar verzamelde hij een leger om tegen Robert te vechten. De schenking op 15 juni 922 van goederen te Egmond aan de Friese graaf Dirk I moet waarschijnlijk in dit licht worden gezien. Op 15 juni 923 werd Karel verslagen in een veldslag bij Soissons, hoewel Robert werd gedood. Roberts schoonzoon Rudolf I van Frankrijk werd gekozen tot koning. Karel werd uitgenodigd voor onderhandelingen in Saint-Quentin (Aisne) maar werd daar door Herbert II van Vermandois (een Karolinger maar zwager van de dode koning Robert) gevangengenomen en opgesloten in Péronne (Somme). Karels vrouw Eadgifu vluchtte met haar zoon naar haar familie in Engeland. In 928 werd Karel nog voor korte tijd vrijgelaten omdat dit paste in de politieke doelen van Herbert, maar daarna weer opgesloten. Karel overleed het jaar daarop in gevangenschap en werd begraven in de St Fursy te Péronne. Karel huwde (in april 907) met Frederune (? - 10 februari 917), de zus van de bisschop van Châlons-en-Champagne en mogelijk ook zus van Mathilde van Ringelheim. Zij kregen de volgende kinderen:
Ermentrudis, gehuwd met Godfried, paltsgraaf van Lotharingen
Frederuna
Adelheid, gehuwd met Rudolf II van Vexin
Gisela, gehuwd met de Vikingaanvoerder Rollo
Rotrude
Hildegarde
Later trouwde hij (917 - 919) met Eadgifu van Engeland (ook Hedwig van Wessex genaamd), dochter van Eduard de Oudere. Uit dit huwelijk is geboren:
Lodewijk van Overzee (920 - 954), gehuwd met Gerberga van Saksen (914 - 984). Zijn weduwe hertrouwde in 951 met Herbert de Oude van Vermandois.
Bij verschillende minnaressen had Karel de volgende kinderen:
Arnulf
Drogo
Rorico (? - 20 december 976), bisschop van Laon, begraven in de St. Vincent te LaonAlpais.
KONINGIN EADGIFU VAN FRANKRIJK (Koos' Vormoeder) werd geboren in 903 als kind van Eduard van Engeland en Aelflaed, zoals getoond in stamboom 1295. Eadgifu werd „Hedwig” genoemd. Zij is gestorven na 26 september 951, ouder dan 48 jaar.
Hedwig van Wessex (903 - na 26 september 951), oorspronkelijk: Eadgifu, was koningin van West-Francië. Zij was een dochter van koning Eduard van Engeland en diens tweede echtgenote Ælfflæd. Zij trouwde (917-919) met koning Karel III van Frankrijk, als zijn tweede echtgenote. Hedwig schonk hem de lang verwachte zoon, Lodewijk IV. Toen Karel in 923 werd gevangengenomen door Herbert II van Vermandois vluchtte Hedwig naar haar halfbroer, koning Aethelstan van Engeland.In 936 kon Hedwig met haar zoon terugkeren en werd Lodewijk tot koning gekroond. Hedwig werd abdis van het klooster van Notre-Dame in Laon. In 951 verliet ze het klooster om te trouwen met Herbert 'de oude' van Omois, een zoon van Herbert II van Vermandois. Haar zoon Lodewijk was hierover zo boos dat hij haar bezittingen afnam. Hedwig werd begraven in de Sint-Medardusabdij in Soissons.
GRAAF GERULF VAN WEST FRISIA II (Koos' Vorvader) werd geboren rond 825 als kind van Gerulf van Friesland I, zoals getoond in stamboom 1422. Gerulf werd „de jonge” genoemd. Hij is gestorven rond 896, ongeveer 71 jaar oud.
Gerulf II (rond 825 – rond 896) was graaf van West-Frisia (comes Fresonum), vanaf ongeveer 885. Zijn naam wordt ook wel geschreven als Gerolf, soms met de toevoeging “van Holland” en soms met de toevoeging “van Kennemerland”, maar deze zijn beide van latere datum. Hij was mogelijk een zoon van Gerulf I. Nadat Godfried de Noorman, een Deense roverhoofdman die vanaf 882 als hertog over Frisia heerste, vermoord werd, profiteerde Gerulf van deze situatie. Hij heeft onmiddellijk de grafelijke macht in West-Frisia (het huidige Holland) naar zich toe getrokken.Na enkele jaren werd de situatie in West-Frisia geformaliseerd. Gerulf ontving op 4 augustus 889 van de Oost-Frankische koning Arnulf van Karinthië een aantal goederen in vol eigendom. Het betrof een gebied bij Noordwijk, tussen de monding van de Oude Rijn en Suithardeshaghe (vermoedelijk) bij Lisse, een aantal boerderijen en huizen in Teisterbant: Tiel, Aalburg en Asch, en in Noord-Holland: Bodokenlo (Boekel) en Hornum (Hoorn) en ten slotte een woning in Huui (Hoei in de Ardennen?). De schenking wordt vaak gezien als een beloning van de koning aan Gerulf voor diens hulp bij het uitschakelen van Godfried de Noorman. Gerulf was gehuwd met een onbekende vrouw.
Kinderen van Gerulf:
Dirk I volgde na de dood van zijn vader hem op in West-Frisia tussen Vlie en Maas.
Waldger erfde na de dood van zijn vader de gouwen Nifterlake, Lek en IJssel en
Teisterbant.
Er is heel weinig over haar bekend. Ze trouwde eerst met de Beierse markgraaf Luitpold, die de voorouder werd van de Luitpolding- dynastie. Haar zonen bij hem waren Arnulf de Slechte en Berthold , beiden regeerden later als hertogen van Beieren. Luitpold werd gedood tijdens de Slag om Pressburg in 907 , waar hij tegen de Hongaarse strijdkrachten vocht.
Volgens de Annales Alamannici trouwde Cunigunde in 913 met koning Conrad I van Duitsland, die ernaar streefde de banden met het Beierse stamhertogdom te versterken. Het huwelijk liet geen mannelijke erfgenamen achter; Er wordt uitgegaan van twee kinderen, beiden geboren in 913: Herman, die jong stierf, en Cunigunda, die trouwde met Werner van Worms en mogelijk de moeder was van Koenraad de Rode , de stichter van de Salische dynastie . Voor het eerst genoemd als koningin-gemalin in juni 914, speelde Cunigunde blijkbaar geen belangrijke politieke rol, terwijl haar zoon Arnulf voortdurend in conflict bleef met de koning. In 915 koos ze de abdij van Lorsch als haar begraafplaats.
Koning Conrad stierf in december 918 na een langdurige ziekte, mogelijk door een zware blessure tijdens een veldtocht tegen Arnulf van Beieren. Hij werd opgevolgd door de Saksische hertog Hendrik de Vogelaar .
Herbert van Vermandois I is een belangijk figuur in onze stamboom. Zie in de volgende stamboom voorbeelden de verschillende lijnen naar bekende voorouders en de vele lijnen naar afstammelingen. Heel veel verschillende lijnen die uiteindelijk naar onze familie de Boer leiden.
HERBERT VAN VERMANDOIS I (Koos' Vorvader) werd geboren in 850, in Vermandois, Frankrijk, als kind van Pepijn van Vermandois II en Rothaide DE BOBBIO, zoals getoond in stamboom 1416. Tussen 886 en 907, in de leeftijd van ongeveer 36 jaar, werd hij Graaf van Soissons. Tussen 888 en 907, in de leeftijd van ongeveer 38 jaar, werd hij Graaf van Meaux. Tussen 896 en 907, in de leeftijd van ongeveer 46 jaar, werd hij Graaf van Vermandois. Herbert is gestorven tussen 6 november 900 en 6 november 907, ongeveer 54 jaar oud, in Vermandois, Frankrijk.
Herbert I van Vermandois (ca. 850 - 6 november tussen 900 en 907), ook Heribert, was via zijn vader Pepijn van Vermandois en zijn grootvader Bernhard van Italië (die een onecht kind was), een directe afstammeling in mannelijke lijn van Karel de Grote. Door een succesvol bestuur en een handige politiek in de strijd rond de koningstitel van West-Francië werd Herbert een van de machtigste edelen in het noorden van Frankrijk. In 886 versloeg Herbert de Vikingen bij Parijs en werd hij graaf van Soissons en lekenabt van Saint-Crépin in Soissons. In 888 werd hij graaf van Meaux en Madrie, en gaf leiding aan de verdediging van de Seine en de Oise tegen de Vikingen. Hij was, samen met aartsbisschop Fulco van Reims en zijn broer Peppijn, een van de leiders van de oppositie tegen de nieuwe koning Odo van Parijs, die in 888-898 de eerste Capetinger op de Franse troon was. In deze periode herbouwde Herbert het kasteel van Château-Thierry. Op 28 januari 893, de verjaardag van het overlijden van Karel de Grote, kroonden Herbert, Peppijn en Fulco, Karel III de Eenvoudige tot tegenkoning. Odo wist echter gaandeweg de aanhangers van Karel voor zich te winnen, en Herbert moest in 895 naar Bourgondië vluchten. Het volgende jaar verzoende Herbert zich met Odo en kreeg daarbij het graafschap Vermandois toegewezen. De verzoening werd bezegeld door het huwelijk van hun kinderen. Daarop werd de Vermandois echter veroverd door Rudolf van Kamerijk, broer van Boudewijn II van Vlaanderen, die meende zelf recht op het graafschap te hebben. Herbert wist hem echter te verslaan en doodde Rudolf op 28 juni 896. Vervolgens breidde Herbert zijn gezag uit en werd heer van Beauvais, Vexin, Chartres en Senlis, en lekenabt van St. Medardus te Soissons, Péronne en Saint Quentin. In 900 viel Boudewijn II van Vlaanderen Herbert nog een keer aan, maar zonder succes. Het lukte Boudewijn later wel om Herbert en aartsbisschop Fulco van Reims te laten vermoorden. De datum van de dood van Herbert was 6 november van een onbekend jaartal (ergens tussen 900 en 907). Herbert was vermoedelijk gehuwd met Bertha van Morvois (862-907), en werd vader van:
Herbert II (ca. 880-943)
Beatrix (880/883 - na 26 maart 931), gehuwd in 895 met Robert I van Frankrijk
een dochter (Adela?), gehuwd met graaf Gebhard van de Ufgau
een dochter (Cunigonde?), gehuwd met graaf Udo van de Wetterau, zoon van Gebhard van Franconië, hertog van Lotharingen.
Reacties
Een reactie posten